Północna Tanzania ma turystów, południowa ma przestrzeń. Park Narodowy Nyerere i Ruaha są ogromne, znacznie mniej zatłoczone i pozwalają na rzeczy, których parki północne nie dopuszczają.
Park Narodowy Nyerere
Wydzielony w 2019 roku z północnej części rezerwatu Selous, Nyerere obejmuje 30 893 kilometry kwadratowe i jest jednym z największych parków narodowych Afryki. Jego osią jest rzeka Rufiji i łańcuch jezior, co umożliwia safari łodzią — najlepszy powód, żeby tu przyjechać. Przepływanie obok stad hipopotamów, krokodyli na piaszczyskach i słoni pijących przy brzegu to zupełnie inne doświadczenie niż jazda samochodem. Dozwolone są też marsze z uzbrojonym strażnikiem.
Zwierzęta i bilans kłusownictwa
Selous mieścił w latach siedemdziesiątych około 110 tysięcy słoni, a do 2014 roku spadł do mniej więcej 15 tysięcy — to jedno z najgorszych załamań z powodu kłusownictwa, jakie kiedykolwiek odnotowano. Od tego czasu liczebność się ustabilizowała i powoli rośnie. Ekosystem ma duże populacje bawołów, hipopotamów, krokodyli i żyraf oraz jedną z najważniejszych ocalałych populacji likaona. Lwów jest sporo, ale są mniej oswojone niż na północy.
Zapora
Elektrownia wodna imienia Juliusa Nyerere na Rufiji, wewnątrz obiektu UNESCO, została ukończona w 2024 roku i zalała znaczny obszar. Organizacje ochrony przyrody nadal ją kwestionują, a długofalowy wpływ na równinę zalewową w dole rzeki nie jest jeszcze jasny. Zbiornik jest widoczny, ale strefa turystyczna nad północnymi jeziorami działa.
Ruaha
Ruaha obejmuje około 20 tysięcy kilometrów kwadratowych w środku kraju, gdzie nakładają się gatunki wschodnio- i południowoafrykańskie: kudu wielkie i małe, antylopa szablorożca i końska oraz około 10 procent światowej populacji lwów. Osią pory suchej jest rzeka Wielka Ruaha. Ruaha przyjmuje kilka tysięcy odwiedzających rocznie wobec kilkuset tysięcy w Serengeti i różnicę widać od pierwszej chwili.
Dojazd
Do Nyerere jedzie się cztery do pięciu godzin albo leci 45 minut z Dar es Salaam, jest też pociąg pasażerski do stacji Selous. Do Ruahy dolatuje się z Daru albo Arushy, ewentualnie długo jedzie przez Iringę. Większość wybiera samolot; drogi są wolne i po deszczach trudne.
Sezon
Od czerwca do października trwa pora sucha i jest to czas pewny; wiele obozów zamyka się całkowicie od marca do maja, gdy deszcze czynią drogi nieprzejezdnymi. Zielona pora w styczniu i lutym jest w Nyerere możliwa i znakomita dla ptaków.